می خواهم

شاعری باشم

که می تواند

جهان را در دایره ی کلماتش محدود کند

آنوقت می توانم

بی آنکه آزارم به حرفی برسد

کلمات تازه ای را به تاریخ هدیه کنم

و در خاطراتم

از روزگاری حرف بزنم

که مجبور بودم

در سکوتی که ادعا می کرد

از دنیا بیزار است

پنهان شوم

و از شعرهایی بگویم

که زیر پای صلح قربانی شدند.

*

کلماتم را کنار آمدنت می گذارم

و آینه ای روبه روی قدم هایت

تا جهان حرف به حرف

از آن بروید.

می خواهم شاعری باشم

که کلماتش در تو محدود می شود.